آقا بزرگ الطهراني
154
الذريعة
في ( دانشگاه : 4351 ) نسبه دانش پژوه إلى ذره . حيث جاء فيه : إلهي ذرهء عشقي كرم كن * چو خورشيدم بسر گرمى علم كن ( 745 : مثنوي چاه وصال ) لميرزا أحمد سند ، يوجد مع " ليلي ومجنون " و " مثنوي نگارستان چين " له في ( دانشگاه : 23 / 2444 ) كتابة المجموعة 1189 - 1195 كما في فهرسها . ونسخة آخر أيضا في ( دانشگاه : 5 / 3814 ) ضمن مجموعة كتابتها 1300 . أوله : سپهدار ديار درد مجنون * علم زد روزى از حي سوى هامون وآخر يطابق ما مر : جهان خرم شد از آب زلالش * زچرخ آمد لقب چاه وصالش ( مثنوي چاه وصال ) لشعله الگلپايگاني ، مر في ( 5 : 305 ) ويوجد في ( أدبيات : 627 حكمت ) ضمن مجموعة كتابته 1307 - 1309 ولم يذكر خصوصياته في فهرسها . ( مثنوي چشمهء زندگانى ) لشاه داعي الشيرازي ، مر في ( 5 : 307 و 9 : 314 و 12 : 143 ) يوجد منه في ( المجلس : 1095 ) ضمن " ستهء داعي " مذهبة من القرن التاسع ونسخة في ( اندايافيس : 1298 ) كما مر . ( مثنوي چمن وانجمن ) للشيخ علي الحزين ، مر في ( 5 : 308 و 9 : 235 ) ذكر في آخره أنه نظمه في 37 من عمره . يوجد في ( المجلس : 971 ) ضمن " كلياته " كتابتها 1128 . ( مثنوي چهار چمن ) لشاه داعي الشيرازي ، مر ذكره في ( 5 : 311 و 9 : 314 و 12 : 143 ) أوله : ميوهء باغ جان ما سخن است * چه سخن هر چه از خدا سخن است وجاء في تاريخ نظمه في آخره : رفته از هجرت رسول أمين * چهل ودو بعد هشتصد زسنين 842 آنچه گفتم ز ( داعي ) مسكين * باد در حضرتت قبول آمين